تقصیر خودم نیست

تو را که می بینم

هر چه از بر کرده بودم ، از برم می رود

تو را که می بینم

همه ی واژه ها نا گفته می مانند

تا همیشه چیزی برای با خودم تکرار کردن داشته باشم

همه ی اینها تقصیر حرارت حضور توست

سنگینی حرم حضور تو را

پاسخی جز سنگینی سکوتم نمی یابم

تقصیر خودم نیست ؛ تو را که می بینم

چیزی برای گفتن ندارم

امروز ،

آرام ترین

لحظه ی دلگیر کننده ی

ناب ِ دنیاست !

"بانو مهدیه لطیفی"

این مطلب رو با اجازه از وبلاگ دویتم بانو فرزاده برداشتم ...

این را فقط بچه شیعه می فهمد:

پرچم گنبد حضرت عباس (ع) بر گنبد حرم حضرت زینب (س) نصب شد.

تعجیل در فرج مولا و نابودی هرچه سریعتر دشمنان و فرقه وهابیت 14 صلوات

گفتند:" معرفت از که آموختی ؟ "
گفتم:" این روز ها سعی دارم ان را یاد بدهم"
پرسیدند:" چرا ؟ "
گفتنم :"معرفت ذاتی است ... یاد گرفتنی نیست ، اما شاید بتوان آن را یاد داد "

نوشته بالا از نوشته های خودم بود  ....

راستش خیلی برای خیلیا مرام ، معرفت ، رفاقت و .. گذاشتم ... اما عده ی خیلی کم جوابشو دادند و نشون دادند که لیاقت و ارزش حد اقل وقتشو داشتند ...

از همینجا به صورت گمانم ... دست همشون رو گرچه تعدادشون به عددای انگشت نمیرسه ، اما دستشون رو به گرمی می فشارم  و بر گونه های عزیزشان بوسه می زنم ...